கதை: காகத்தின் பூனை
ஒரு பெரிய ஆலமரத்தடியில் இருந்தது அந்த சிறிய கிராமம். அந்த மரத்தின் உச்சிக் கிளையில் 'கறுப்பன்' என்ற ஒரு வயதான காகம் வாழ்ந்து வந்தது. கறுப்பன் மற்ற காகங்களைப் போல அவசரப்படாது, எதையும் நிதானமாக யோசிக்கும் புத்திசாலி.
ஒரு நாள் பலத்த மழை பெய்து ஓய்ந்த நேரம். கறுப்பன் இரை தேடுவதற்காகக் கீழே இறங்கி வந்தது.
அப்போது, ஒரு முட்புதருக்கு அடியிலிருந்து மெல்லியதாக "மியாவ்... மியாவ்..." என்ற சத்தம் கேட்டது.
கறுப்பன் மெதுவாக எட்டிப் பார்த்தது. அங்கே பிறந்து சில நாட்களே ஆன ஒரு சிறிய பூனைக்குட்டி, குளிரில் நடுங்கிக்கொண்டிருந்தது. அதன் தாய் எங்கே என்று தெரியவில்லை. அது பசியோடும் பயத்தோடும் இருந்தது.
பொதுவாக காகங்கள் பூனைகளைக் கண்டால் கூட்டமாகச் சேர்ந்து விரட்டும். ஆனால், கறுப்பனுக்கு அந்தச் சின்னஞ்சிறு உயிரைப் பார்த்ததும் ஏதோ ஒரு இனம் புரியாத பாசம் ஏற்பட்டது.
"பாவம், இது பிழைக்குமா?" என்று நினைத்தது.
உடனே கறுப்பன் பறந்து சென்று, தான் சேமித்து வைத்திருந்த ஒரு சிறிய ரொட்டித் துண்டைக் கொண்டு வந்து பூனைக்குட்டியின் முன் போட்டது. பசியில் இருந்த குட்டி அதை வேகமாகத் தின்றது.
அன்று முதல், கறுப்பன் அந்தப் பூனைக்குட்டியின் பாதுகாவலனாக மாறியது.
தினமும் அதற்குத் தேவையான உணவை எங்கிருந்தாவது தேடிக் கொண்டுவந்து கொடுக்கும். மற்ற காகங்களோ அல்லது தெரு நாய்களோ அதை நெருங்கினால், கறுப்பன் தன் பலத்த குரலில் "கா... கா..." என்று கத்தி அவற்றை விரட்டிவிடும்.
அந்தப் பூனைக்குட்டிக்கு கறுப்பன் 'மிலா' என்று பெயரிட்டது (அது பூனையின் மொழியில் கூப்பிடுவது போல). மிலாவும் கறுப்பனைத் தன் தாயாகவே நினைத்தது. கறுப்பன் மரக்கிளையில் அமர்ந்திருக்க, மிலா கீழே மரத்தடியில் விளையாடிக் கொண்டிருக்கும். கறுப்பன் பறந்தால், மிலா கீழே ஓடும்.
இந்த விசித்திரமான நட்பை அந்த கிராம மக்கள் ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தார்கள்.
"ஏங்க, அங்கே பாருங்க! ஒரு காக்கா அந்தப் பூனைக்குட்டிக்கு சோறு ஊட்டுது!" என்பார்கள்.
நாட்கள் செல்லச் செல்ல, மிலா வளர்ந்து பெரிய பூனையானது. ஆனால், அது மற்ற பூனைகளுடன் சேராமல், கறுப்பனுடனேயே நேரத்தைச் செலவிட்டது.
கிராமத்தில் யாராவது அந்தப் பூனையைப் பார்த்தால், "இது யாரோட பூனை?" என்று கேட்க மாட்டார்கள்.
"ஓ! அதுவா, அது நம்ம மரத்து மேல இருக்கிறதே, அந்தக் காகத்தின் பூனை" என்றுதான் சொல்வார்கள். அதுவே அதன் அடையாளமாகிவிட்டது.
ஒருமுறை, ஒரு பெரிய முரட்டுத் தெரு நாய் மிலாவைக் கடிக்கத் துரத்தியது. மிலா பயந்து மரத்தில் ஏற முயன்றது. இதைப் பார்த்த கறுப்பன், தன் உயிரைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல், மின்னல் வேகத்தில் கீழே பாய்ந்து அந்த நாயின் தலையில் கொத்தியது.
கறுப்பனின் அலறல் சத்தம் கேட்டு மற்ற காகங்களும் உதவிக்கு வர, நாய் பயந்து ஓடியது.
மிலா தப்பித்தது. அன்று முதல் அந்த ஊரில் எந்த விலங்கும் மிலாவை நெருங்கப் பயந்தது. ஏனெனில், அதற்குப் பின்னால் ஒரு காகங்களின் கூட்டமே துணைக்கு இருந்தது.
நீதி:
அன்பிற்கும் பாசத்திற்கும் இனம், உருவம், நிறம் என எந்த வேற்றுமையும் தெரியாது. எதிரிகளாகக் கருதப்படுபவர்கள் கூட அன்பினால் இணைய முடியும்.