வேகமும் விவேகமும் (பூனையும் ஆமையும்)
ஒரு அழகான கிராமத்தில் மணிக் குமார் என்ற சுட்டியான பூனையும், மந்தன் என்ற பொறுமையான ஆமையும் நண்பர்களாக இருந்தன. மணிக் குமார் எப்போதும் ஓடிக்கொண்டே இருக்கும்; மந்தன் மெதுவாக நகரும்.
சவால்:
ஒருநாள் மணிக் குமார் கிண்டலாகச் சொன்னது, "மந்தன், நீ இவ்வளவு மெதுவாக இருந்தால் வாழ்க்கையில் எதையும் சாதிக்க முடியாது. என்னைப் பார், ஒரு நொடியில் அந்த ஆற்றைக் கடந்து விடுவேன்!"
மந்தன் சிரித்துக்கொண்டே, "சரி நண்பா, நாம் ஒரு போட்டி வைப்போம். ஆற்றின் மறுபுறம் உள்ள அந்தப் பெரிய மாமரத்தைத் தொடுவது யார் என்று பார்ப்போம்" என்றது.
போட்டி தொடங்கியது:
மணிக் குமார் மின்னல் வேகத்தில் ஓடியது. பாதி வழியில் ஒரு பெரிய சேறு நிறைந்த குட்டை இருந்தது. பூனைக்குத் தண்ணீர் என்றாலே பயம், அதனால் அது சேற்றில் கால் வைக்கத் தயங்கி மாற்று வழியைத் தேடி அலைந்தது.
ஆனால், மந்தன் மெதுவாக வந்து, சற்றும் தயங்காமல் அந்தச் சேற்றுக்குள் இறங்கி, நீந்தி எளிதாகக் கடந்து சென்றது. மணிக் குமார் மாற்று வழியைக் கண்டுபிடித்து வருவதற்குள், மந்தன் மாமரத்தின் அடியில் அமர்ந்திருந்தது.
பாடம்:
மணிக்குத் தன் தவறு புரிந்தது. "வேகம் மட்டும் போதாது, தடைகளைக் கடக்கும் பொறுமையும் விவேகமும் தான் முக்கியம்" என்று மணிக் குமார் ஒப்புக்கொண்டது. அன்று முதல் இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் உதவி செய்துகொண்டு சிறந்த நண்பர்களாக வாழ்ந்தனர்.